Uncategorized

Επόμενη Συναντηση\ Next Assembly\ Nächste Versammlung (UPD)

Τρίτη 17/1, 19:00, Συνάντηση της ομάδας Real Democracy Now! Berlin/GR στην ταβέρνα Μελωδία, Lausitzer Str. 25, 10999 Berlin.

Tuesday 17/1, 19:00: Assembly of Real Democracy Now! Berlin/GR in Taverna Melodia, Lausitzer Str. 25, 10999 Berlin.

Dienstag 17.1., 19:00: Versammlung Real Democracy Now! Berlin/GR, Taverna Melodia, Lausitzer Str. 25, 10999 Berlin.

Advertisements

Επόμενα ραντεβού

  • Τρίτη 18.10., 15:00, Occupy Reichstag, μπροστά στο κοινοβούλιο.
  • Τρίτη, 18.10, 19:00, Anti-Krisebündnis Verständingungstreffen, allmende (Kottbusser Damm 25-26)
  • Παρασκευή 21.10., 18:30, Ομιλία Καζάκη στην Ελληνική Κοινότητα (Mittelstr. 33, 12167, Steglitz)
  • Σάββατο 22.10., 17:00, Συνάντηση της ομάδας Real Democracy Now! Berlin/GR, Cafe Hardenberg (Hardenbergstr. 10, 10623, U-Bahnhof Ernst-Reuter-Platz) (η συνάντηση θα αναβληθεί αν υπάρξουν εξελίξεις)

Occupy Reichstag! UPDATE

15.10.2011:
https://secure.flickr.com/photos/boeseraltermannberlin/sets/72157627905403370/

Pressemeldung der Polizei:
https://www.berlin.de/polizei/presse-fahndung/archiv/361096/index.html

Info: Occupy Reichstag:
http://occupyreichstag.blogsport.de/

16.10.2011

Open mic für den Polizeiführer
http://www.youtube.com/watch?v=zCIdRiciMT8


15.10.2011

Teilweise brutaler Einsatz der Berliner Polizei gegen 2 Strandzelte am 15. Oktober 2011

gegen Finanzkrise und Kapitalismus   IMG_6831





Η ελληνική ομάδα Real Democracy now! Berlin/GR σας προσκαλεί σε πάρτυ!

Για να έχουμε την ευκαιρία να γνωριστούμε οργανώνουμε την Παρασκευή 14.10,
μία μέρα πριν τη Παγκόσμια Δράση για Δημοκρατία και Αλλαγή (http://15october.net/de/)
πάρτυ γνωριμίας στο κτίριο του Technische Universität…

Η κατάσταση στην Ελλάδα ωθεί όλο και πιο πολύ κόσμο, κυρίως νέους, στη
μετανάστευση. Ο αγώνας όμως για τη τύχη της Ελλάδας δεν τελειώνει στα σύνορά
της, και ούτε αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά όλη την Ευρώπη. Για αυτό καλούμε
όσους ενδιαφέρονται να μας γνωρίσουν και να δουλέψουμε μαζί

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Στα χνάρια των αγώνων στην Ελλάδα ενάντια στις συμφωνίες δανεισμού με την Τρόϊκα αλλά και των κινημάτων για δημοκρατία στην Ισπανία και τον Αραβικό κόσμο για δημιουργήσαμε τον Μάϊο του 2011 στο Βερολίνο της Γερμανίας την ομάδα Real Democracy now – Berlin/GR. Με τη πράξη μας αυτή θέλουμε να συμβάλλουμε στους αγώνες για πραγματική δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

 

Facebook Event: https://www.facebook.com/event.php?eid=167776896643664


Solche Regierungen sind nicht willkommen! PAPANDREOU – MERKEL STOPPEN!

Es sind fast 18 Monate vergangen seit Griechenland an den “Unterstützungs-Mechanismus” appelliert hat, um ihre Bezahlungsunfähigkeit ihrer Anleiheobligationen überwinden zu können. Innerhalb dieser Zeit musste das griechische Volk sich einem unverfrorenen Sparpaketprogramm beugen, damit „die Wirtschaft sich wieder erholt“. Kosten für den öffentlichen Sektor wie in Krankenhäusern, Schulen und Universitäten wurden eingespart. Der Mindestlohn wurde auf 570€/Monat, die Renten auf 230€/Monat gesenkt und es wird noch weiter gekürzt. Alle 15 Tage werden neue Steuern bekanntgemacht. Es geht um die größte humanistische Krise im Land seit der Zeit der Nazi-Besetzung: Massen von Armen und Hungrigen, 570 neue Arbeitslose pro Tag, jeder zweite Jugendliche ohne Arbeit, Krankenhäuser, Schulen und öffentlichen Verkehrsmittel sind an den Grenzen der Zerstörung und über 170.000 Haushalte (in einem Land von insgesamt 11 Millionen) können selbst nicht die Stromrechnung bezahlen. Während die große Mehrheit der Bevölkerung auf dem Altar der Krise zum Opfern aufgerufen wurde, wird eine kleine Minderheit von den drakonischen Maßnahmen nicht getroffen. Eine Tatsache, die die Notwendigkeit des unerhörten Sparpaketprogramms widerlegt. Im Gegenteil; Was dieses Programm ausdrückt ist eine bewusste Entscheidung zur wilden Umverteilung des Reichtums für die Besitzenden: Im selben Moment der Besteuerung von Arbeitslosen und Menschen in den Grenzen von Armut, belässt die griechische Regierung die Steuerfreiheit der Reeder, erhöht die Besteuerung der großen Unternehmer nicht und lässt das riesige kirchliche Eigentum steuerfrei. Und soweit das Ziel die Kürzung der staatlichen Kosten bleibt, wird ein Teil davon von der Troika von IWF, EU und EZB überhaupt nicht betroffen: Griechenland gibt für seine Militär- Ausrüstungen prozentual doppelt so viel von seinem BIP aus als Deutschland. (Eine „Fahrlässigkeit“, die aus dem Waffen-Import aus Deutschland zu erklären ist…)

Griechenland gibt nicht nur einen bedeutenden Teil seiner Souveränität ab durch den erzwungenen Verkauf seiner öffentlichen Vermögen. Gleichzeitig ist auch die Volkssouveränität schwer verletzt. Das griechische Parlament hat seine Verantwortung teilweise verloren: Verträge mit der Troika werden nur mit einer Unterschrift des Wirtschaftsministers zum Gesetz. Die Verfassung wurde verletzt und Ministern des Landes nennen sie „bürokratisch“. Gleichzeitig werden beispiellose Reaktionen des Volkes ähnlich wie zur Zeit der Diktatur mit Gewalt beantwortet. Mehrere Tausende werden in Demonstrationen verletzt. Mehrere Zehntausende wurden fast erstickt (während der großen Demonstrationen der 28-29/6 sind mehr als 2800 Tränengas- und chemische Kampfstoff-Kartuschen von der Polizei geworfen worden). Sehr selten findet eine Demo ohne einen solchen Angriff der Polizei statt. Die Unterdrückungsunternehmungen haben in den letzten 9 Monaten 14 Millionen Euro gekostet. So viel kostet das Regieren ohne eine demokratische Legalisierung.

Alle diese Maßnahmen sollten Griechenland retten und wieder zur Wettbewerbsfähigkeit bringen. Aber bis jetzt sind die Souveränität, die Demokratie und die bürgerliche Rechte der Griechen geopfert, um ein Programm zu folgen, an das selbst die Troika nicht mehr glaubt. Es gibt kein Licht am Ende dieses Tunnels. Diese Taktik verelendet die Mehrheit der Bevölkerung und schützt die Verleiher; unter denen englische, französische, deutsche, selbst auch griechische Banken, Versicherungsfirmen und Investoren sind. Kein einziger Euro der deutschen Steuerzahler geht zur Rettung der Griechen, sondern die Gelder gehen zur Rettung der Banken und die Griechen werden dafür verelendet. So findet die Rettung Europas statt. Mit dem bedingungslosen Schutz der Banken, mit Entbehrung einerseits und der vulgären Kapitalakkumulation anderseits.

Ist aber diese Bestrafung der Griechen gerechtfertigt, trotz ihrer Härte? Geht es um ´das Schicksal der Sünder der Staatsfinanzen? Bevor wir zwischen „heiligen“ und „sündigen“ Nationen der Eurozone unterscheiden, sollten wir die Existenz der schwächeren Wirtschaften als Voraussetzung für die Stärkung anderer Volkswirtschaften wie die von Deutschland anerkennen. Deutschland ist der Meister der Exporte und gewinnt durch die Teilnahme in der Eurozone dank derselben Währung mit wirtschaftlich schwächere Ländern wie Griechenland, die deren Produkte importieren. „Heilige“ Volkwirtschaften sind heilig, genau weil die „sündigen“ existieren. Außerdem: Selbst wenn die Griechen gesündigt hätten, wäre deren Verelendung als Strafe politisch unverantwortlich und gefährlich. Eine Wirtschaft mit Schulden wird ab einem bestimmten Punkt nicht mehr mit der Akkumulation von neuen Anleihen gerettet. Das Beispiel Deutschlands nach dem Ersten Weltkrieg, als riesige Sanktionen im Namen der „gerechten Bestrafung“ über das Land verhängt wurden, bestätigt die Gefahr solcher Maßnahmen. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurden solche „gerechten Bestrafungen“ als Kriegskompensationen gestrichen, so dass dieselbe Entwicklung nie wieder stattfinden sollte…

In diesem Kontext ist die Verantwortung der EU und besonders der deutschen Regierung für die in Griechenland beispielhafte geübte Politik sehr groß. Das europäische Zentrum führt die Peripherie zum Elend, nur um sie als Airbag zum eigenen Schutz vor der Krise zu benutzen. Parallel dazu ist Griechenland heute das Schreckgespenst, um den Widerstand anderer Völker zu bekämpfen und dasselbe Programm der Verelendung der Bevölkerung und der Geldakkumulation von Wenigen in Deutschland zu verwirklichen. Griechenlands Ministerpräsident Yorgos Papandreou und Deutschlands Kanzlerin Angela Merkel sind typische Beispiele für Politiker, die mit verfälschten Daten und Erpressung geheime Vereinbarungen abschließen und eine harte neoliberale Politik ausüben, nach der die BürgerInnen Europas keine andere Rolle haben können, außer der des Knechtes. Dank deren enger Zusammenarbeit kommt das deutsche Kapital auf Platz Eins der Plünderung des griechischen öffentlichen Vermögens. Genau diese Verelendungspolitik und dieser Schutz der Verleiher untergräbt die Solidarität und das Vertrauen zwischen den Völkern und gefährdet deren Glauben an die europäische Vereinigung. Die europäischen Bürger brauchen ein Europa, wo sie selbst durch demokratische Prozesse die Entscheidungen treffen können; wo sie solidarisch füreinander einstehen und die Produktion des Vermögens gerecht verteilt und nicht zentralisiert in den Händen einer Minderheit akkumuliert oder von einem unkontrollierten internationalen Kapital geklaut wird.

Europa wird entweder sozial gerecht oder es wird nichts! 

Kommt alle zur Demo am Tag der deutschen Industrie, wo Papandreou eine Rede halten wird.

Treffpunkt: Vor dem Berliner Congress Center (bcc), Alexanderstraße 11

Zeit: Am Dienstag, den 27.09., um 8:30 Uhr.

Real Democracy Now! Berlin/GR


ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΜΕΡΚΕΛ Τέτοιες κυβερνήσεις δεν είναι καλοδεχούμενες!

Έχουν περάσει σχεδόν 18 μήνες από τότε που η Ελλάδα προσέφυγε στο «μηχανισμό στήριξης» για να αντιμετωπίσει την αδυναμία εκπλήρωσης των δανειακών της υποχρεώσεων.  Μέσα σε αυτό το διάστημα ο Ελληνικός λαός υπέστη ένα πρωτόγνωρο πρόγραμμα λιτότητας, ώστε «να ανακάμψει η οικονομία». Περικόπηκαν τα έξοδα του δημόσιου τομέα, σε νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια. Οι μισθοί έφθασαν τα 570 €, οι συντάξεις τα 230 € και εξακολουθούν να περικόπτονται, ενώ νέοι φόροι θεσπίζονται κυριολεκτικά κάθε 15 ημέρες. Πρόκειται για τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε η χώρα από την εποχή της ναζιστικής κατοχής: πλήθος φτωχοί και πεινασμένοι, 570 νέοι άνεργοι κάθε μέρα, 1 στους 2 νέους χωρίς δουλειά, νοσοκομεία, σχολεία και δημόσιες συγκοινωνίες στα πρόθυρα κατάρρευσης και πάνω από 170.000 νοικοκυριά (σε μια χωρα 11.000.000) αδυνατούν να πληρώσουν ακόμα και το ρεύμα. Κι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού καλείται να θυσιαστεί κυριολεκτικά στο βωμό της κρίσης, μια ελάχιστη μειοψηφία μένει στο απυρόβλητο, γεγονός που αποδεικνύει πως τα μέτρα που λαμβάνονται δεν είναι αναπόφευκτα. Αντίθετα, εκφράζουν μια συνειδητή επιλογή άγριας αναδιανομής πλούτου υπέρ των εχόντων: τη στιγμή που επιβάλλονται διαρκώς νέοι φόροι σε ανέργους και ανθρώπους στα όρια της φτώχειας, η ελληνική κυβέρνηση δεν καταργεί τις προκλητικές φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν οι εφοπλιστές, δεν αυξάνει τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων και δε φορολογεί την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία. Και τη στιγμή που ο στόχος είναι η διαρκής μείωση των κρατικών εξόδων, ένας τομέας δεν αγγίζεται από τα μέτρα που απαιτεί η Τρόικα ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ: οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί της Ελλάδας, που ανέρχονται σε υπερδιπλάσιο ποσοστό του ΑΕΠ από ό,τι αυτοί της Γερμανίας. (Παράλειψη που εξηγείται, αν σκεφθούμε πως τα όπλα της Ελλάδας εισάγονται από τη Γερμανία και τη Γαλλία…)

Η Ελλάδα δεν παραχωρεί μόνο ένα σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας, μέσα από την επιβαλλόμενη εκποίηση του δημόσιου πλούτου της. Ταυτόχρονα έχει χαθεί ένα μεγάλο μέρος της λαϊκής κυριαρχίας: η ελληνική βουλή έχει χάσει μέρος των αρμοδιοτήτων της: η επικύρωση πολλών συμβάσεων με την Τρόικα γίνεται με απλή υπογραφή του Έλληνα υπουργού οικονομικών και παράκαμψη του κοινοβουλίου. Ενώ, ακόμη κι όταν δεν παρακάμπτεται το κοινοβούλιο, τα μέτρα επιβάλλονται εκβιαστικά προς ψήφιση, υπό την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας. Το σύνταγμα καταπατάται, με υπουργούς της χώρας να μη διστάζουν να αποκαλούν το σύνταγμα «γραφειοκρατικό».  Την ίδια στιγμή, οι πρωτοφανείς αντιδράσεις του λαού απέναντι σε όλα αυτά που αποφασίζονται ερήμην του αντιμετωπίζονται με βία που επαναφέρει την Ελλάδα στην επταετία της δικτατορίας. Χιλιάδες τραυματίστηκαν σε διαδηλώσεις, οι τραυματίες, δεκάδες χιλιάδες έφτασαν στα όρια της ασφυξίας από τα δακρυγόνα (2.800 χρησιμοποιήθηκαν μόνο το διήμερο 28-29/6), ενώ σπάνια διεξάγεται πορεία ή διαμαρτυρία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη χωρίς να δεχθεί επίθεση από την αστυνομία. Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις έχουν κοστίσει τους τελευταίους 9 μήνες 14 εκατομμύρια ευρώ. Τόσο κοστίζει να κυβερνάς με μηδενική δημοκρατική νομιμοποίηση.

Όλα αυτά τα μέτρα και οι θυσίες υποτίθεται ότι γίνονται ώστε να μπορέσει η Χώρα να απαλλαγεί από τις δομικές της αδυναμίες, να καταστεί ξανά ανταγωνιστική και να μπορέσει να μπει στις αγορές και σε τροχιά ανάπτυξης. Μέχρι τώρα όμως έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η εθνική κυριαρχία, η δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών της Ελλάδας θυσιάζονται προκειμένου να τηρηθεί ένα πρόγραμμα στο οποίο δεν πιστεύει πλέον ούτε η Τρόικα. Δεν φαίνεται κανένα φως στην άκρη του τούνελ, καθώς η κρίση της χώρας βαθαίνει, ακριβώς λόγω των μέτρων που λαμβάνονται για την καταπολέμησή της. Η τακτική που ακολουθείται ισοπεδώνει την πλειοψηφία του πληθυσμού, ενώ προστατεύει στο ακέραιο τους δανειστές της Χώρας, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται μεγάλες αγγλικές, γαλλικές, γερμανικές αλλά και ελληνικές Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες και επενδυτικά κεφάλαια. Κανένα ευρώ των γερμανών φορολογούμενων δε διατίθεται για τη σωτηρία των Ελλήνων, αλλά μονάχα για αυτή την τραπεζών, με αντάλλαγμα την εξαθλίωση των Ελλήνων. Κι η πολιτική που διακηρύττει την ανάγκη προστασίας των Τραπεζών και των μεγάλων εταιριών από τη χρεωκοπία ώστε να μην οδηγηθεί ο πληθυσμός στην αθλιότητα, είναι στη πραγματικότητα το αντίστροφο από αυτό που επικαλείται: είναι η εξαθλίωση των αδύναμων στρωμάτων για την προστασία των δανειστών. Η υποτιθέμενη απόπειρα σωτηρίας της Ευρώπης εκφυλίζεται στη με κάθε όρους προστασία των Τραπεζών, στην στέρηση από τη μία πλευρά και στη χυδαία συγκέντρωση πλούτου από την άλλη.

Μήπως όμως η τιμωρία αυτή των Ελλήνων, αν και σκληρή, είναι δίκαιη; Μήπως είναι η μοίρα που αντιστοιχεί στους αμαρτωλούς των δημοσιονομικών μεγεθών; Πριν όμως κάνουμε διαχωρισμούς ανάμεσα σε «αγνά» κι «αμαρτωλά έθνη» της Ευρωζώνης, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη πως η ύπαρξη πιο αδύναμων οικονομιών εντός της Ευρωζώνης ήταν προϋπόθεση, για να να ισχυροποιούνται οι οικονομίες ορισμένων άλλων κρατών, όπως της Γερμανίας. Το ότι η Γερμανία είναι πρωταθλήτρια στις εξαγωγές και κερδίζει από τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη οφείλεται και στο γεγονός ότι έχει ενιαίο νόμισμα με χώρες οικονομικά πιο ανίσχυρες, όπως η Ελλάδα, οι οποίες εισάγουν τα προϊόντα της. Τα αγνά έθνη είναι αγνά, ακριβώς επειδή υπάρχουν και τα αμαρτωλά. Επίσης, ακόμη κι αν όντως αμάρτησαν οι Έλληνες, η εξαθλίωσή τους ως τιμωρία είναι πολιτική ανεύθυνη κι επικίνδυνη. Μια οικονομία με χρέη δε σώζεται με μια πολιτική συσσώρευσης κι άλλων δανείων. Για το πόσο επικίνδυνη πολιτική πρόκειται, το αποδεικνύει ένα παράδειγμα από την ιστορία της ίδιας της Γερμανίας: μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και στο όνομα της «δίκαιης τιμωρίας» επιβλήθηκαν μεγάλες οικονομικές κυρώσεις στη Γερμανία, κυρώσεις που οδήγησαν στην εξαθλίωση της κοινωνίας και τελικά στην άνοδο του ναζισμού. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σημαντικό μέρος των χρεών της Γερμανίας και των πολεμικών αποζημίωσεων που έπρεπε, «δικαίως» πάλι, να καταβάλει, διαγράφηκαν, ακριβώς για να μην υπάρξει η ίδια πάλι εξέλιξη…

Στο πλάισιο αυτό, οι ευθύνες της Ε.Ε. και ειδικά της γερμανικής κυβέρνησης για τη πολιτική που εφαρμόζεται υποδειγματικά στην Ελλάδα είναι μεγάλες. Το
ευρωπαϊκό Κέντρο οδηγεί τη Περιφέρεια στην εξαθλίωση, μόνο για να τη χρησιμοποιήσει ως αερόσακο για προστασία από την κρίση που αφορά και τη δική του
οικονομία, και τις δικές του Τράπεζες. Παράλληλα χρησιμοποιεί την
ελληνική περίπτωση ως σκιάχτρο για να κάμψει τις αντιστάσεις των υπόλοιπων λαών και να υλοποιήσει το ίδιο σχέδιο λιτότητας και συγκέντρωσης του πλούτου σε λίγους στο εσωτερικό του. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου και η Καγκελάριος της Γερμανία, Angela Merkel, είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις πολιτικών που κλείνοντας μυστικές συμφωνίες, παραποιώντας τα στοιχεία και εκβιάζοντας τους λαούς τους, εφαρμόζουν μια σκληρή
νεοφιλελεύθερη πολιτική στην οποία οι πολίτες της Ευρώπης δεν έχουν κανένα ρόλο εκτός από αυτό του υποζυγίου. Χάρη στη στενή τους συνεργασία, το γερμανικό κεφάλαιο έχει τον πρώτο λόγο στη λεηλασία της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Αυτή ακριβώς η πολιτική λιτότητας και προστασίας των δανειστών είναι που υπονομεύει την αλληλεγγύη και την εμπιστοσύνη μεταξύ των λαών, και ραγίζει επικίνδυνα τη πίστη τους στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν ανάγκη από μία Ευρώπη όπου οι ίδιοι θα λαμβάνουν με δημοκρατικές διαδικασίες τις αποφάσεις, όπου θα στέκονται αλληλέγγυοι μεταξύ τους και θα εργάζονται σκληρά για την παραγωγή πλούτου, ο οποίος όμως θα μοιράζεται δίκαια και δεν θα συγκεντρώνεται στο Κέντρο και στα χέρια μιας μειοψηφίας ούτε θα καταληστεύεται από ένα ανεξέλεγκτο διεθνές κεφάλαιο. Η Ευρώπη είτε θα είναι κοινωνικά δίκαιη και δημοκρατική είτε τίποτα.

Κάλεσμα για διαδήλωση την Ημέρα της Γερμανικής Βιομηχανίας, οπότε και ο Παπανδρέου θα μιλήσει στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων της χώρας.

Τόπος: Έξω από το συνεδριακό κέντρο του Βερολίνου (bcc), Alexanderstraße 11
Πότε: Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011, από τις 8:30 μέχρι τις 12:30

Real Democracy Now! Berlin/GR


Δελτίο (επικοινωνίας) υποστήριξης στον ελληνικό λαό (13/6/2011):

Δελτίο (επικοινωνίας) υποστήριξης στον ελληνικό λαό (13/6/2011):

Τα ισπανικά μέσα συνεχίζουν να αποσιωπούν αυτά τα σοβαρά γεγονότα. Το Μάιο 2010 η ελληνική κυβέρνηση πούλησε τα εδάφη, τις δημόσιες υπηρεσίες καθώς και ιδιωτικές κατά τις προσταγές του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ. Ο ελληνικός λαός σταμάτησε να αποτελεί ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος πριν από πάνω από ένα χρόνο. Γι΄αυτό το λόγο μάς κάνουν ένα κάλεσμα για αλληλεγγύη μαζί τους και για να υποστηρίξουμε τη γενική τους απεργία στις 15 Ιουνίου στις 19:00 στις εισόδους των ελληνικών πρεσβειών όλου του κόσμου. Στη Μαδρίτη θα υπάρξει συγκέντρωση εκείνη τη μέρα στις 19:00 μπροστά από την ευρωπαϊκή πρεσβεία στην Λεωφόρο Ντοκτόρ Άρθε 24.

Υπογραφή: το ισπανικό σάιτ (Ισπανίας).

Πρεσβεία Βερολίνου 19.00
Jägerstr. 54-55
D-10117 Berlin
Tel. +49 30 206 12 900
Fax: +49 30 2204 509 08


Λαϊκή γενική συνέλευση στο Βερολίνο την Κυριακή 5 Ιουνίου 2011 – Popular general assembly in Berlin on Sunday 5 June 2011

The group Real Democracy now – Berlin/GR has scheduled a demonstration followed by a popular general assembly on Sunday 5 June 2011 at 18:00 at Neptunbrunnen (behind Marienkirche and the Fernsehturm), near Alexanderplatz.
The demonstration should start at 18:00 and, after some happenings, it should be followed by a popular general assembly on the spot. Our purpose is to inform people about the situation in Greece; as Greeks, we have found that most people in Germany, let alone the rest of Europe, are not aware of the real situation in Greece at the moment. The Spanish group Apoyo a ¡Democracia Real Ya! en Berlin has been invited, too.; their presence can give the opportunity to share some of the opinions of the Spanish, but also to find what unites us and put it forward.
NB: We hear from our fellow Greeks that, following the more than 100,000 people having protested peacefully at the Syntagma square in Athens last Sunday, our fellow Greeks have called for yet another paneuropean uprise this Sunday.
We also hope to broadcast this initiative for Sunday on the German radio well in advance -and think positively that the weather will not ruin our plans.
Que no se os olvide: ¡La única lucha perdida es la que no se ha hecho!
Real Democracy now – Berlin/GR

Δελτίο τύπου / Press release

«Real Democracy now – Berlin/GR»

Στα χνάρια των λαικών συνελεύσεων στις πόλεις της Ελλάδας και των αποφάσεών τους δημιουργήσαμε την Τρίτη 31 Μαΐου 2011 στο Βερολίνο της Γερμανίας την ομάδα Real Democracy now – Berlin/GR. Με τη πράξη μας αυτή θέλουμε νa συμβάλλουμε στους αγώνες για πραγματική δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ευρώπη και τον Αραβικό κόσμο, και να μεταδώσουμε το μήνυμα της εξέγερσης στην καρδιά της Ευρώπης. Είμαστε εργαζόμενοι/ες, φοιτητες/τριες, άνεργοι/ες, νεοι,/εs και  παλεύουμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Για να πάψουν να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
Για να δώσουμε εμείς τις λύσεις στα προβλήματά μας και να πάρει τέλος ο ατομισμός και ο ωχαδελφισμός.

Ο αγώνας συνεχίζεται, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Πολυεθνικές, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.

Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε.
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

—GERMAN TRANSLATION—

Auf den Spuren der populären Versammlungen in mehreren Städten Griechenlands und ihrer Erklärungen, haben wir am Dienstag den 31. Mai in Berlin die Gruppe “Real Democracy now – Berlin/GR” gegründet. Mit diesem Akt wollen wir zu den Kämpfen für echte Demokratie, Gleichheit, Gerechtigkeit und Würde in Griechenland, Spanien, Europa und der arabischen Welt beitragen und die Botschaft des Aufstands ins Herz Europas tragen. Wir sind Arbeitende, StudentInnen, Arbeitslose und wir kämpfen für unser Leben und unsere Zukunft.

Damit sie aufhören, ohne uns für uns zu entscheiden.

Damit wir unsere eigenen Lösungen für unsere Probleme formulieren und damit Selbstbezüglichkeit und Gleichgültigkeit ein Ende finden.

Unser Kampf geht weiter bis diejenigen gehen, die uns hierher führten: Regierungen, die Dreifaltigkeit von IWF, EU und EZB, Banken, multinationale Konzerne, Memoranda und alle, die uns ausbeuten.

Wir teilen ihnen mit, dass die Schulden nicht unsere sind und dass wir nicht vorhaben, sie zu bezahlen.

Der einzige verlorene Kampf ist der, der nie geführt wurde!

—ENGLISH TRANSLATION—

Real Democracy now – Berlin/GR
In the footsteps of the popular assemblies in the cities of Greece and their decisions, we created the group  Real Democracy now – Berlin/GR in Berlin, on Tuesday the 31st of May 2011. With this act we aim to contribute to the struggles for real democracy, equality, justice and dignity in Greece, Spain, Europe and the Arab world, and to spread the message of rebellion into the heart of Europe. We are workers, students, unemployed, young people and we are fighting for our lives and future.
So that they stop deciding for us without us

So that we give our own solutions to our problems and end the indifference and self-absorption

The struggle goes on, until the ones that led us here go: Governments, Troika (IMF, ECB, EC),  Banks, Multinationals, Memoranda and all that exploit us.

We say to them that this debt does not belong to us, and we shall not pay it

The only fight lost is the one never fought
Ομάδα Real Democracy now – Berlin/GR

—FRENCH TRANSLATION—

Suite aux assemblées populaires qui ont eu lieu dans les villes grecques et aux décisions qui y ont été prises, nous avons créé le groupe Real Democratie Now Berlin à Berlin le mardi 31 mai 2011. Nous souhaitons ainsi contribuer à la lutte pour une vraie démocratie, pour l´égalité, pour la justice, pour la dignité en Grèce, en Espagne, en Europe et dans le monde arabe ; et diffuser l´appel à la rébellion au cœur de l´Europe. Nous sommes étudiants, travailleurs, chômeurs etc…, et nous nous battons pour nos vies et pour l´avenir.
Pour qu´ils arrêtent de décider pour nous sans nous.
Pour que l´on donne nos solutions à nos problèmes, et pour en finir avec l´indifférence et le repli sur soi.
La lutte continue jusqu´à ce que ceux qui nous ont mené jusque là s´en aillent : les gouvernements, la Troika (FMI, BCE, CE), les banques, les multinationales, et tous ceux qui nous exploitent.
Nous leur disons que cette dette n´est pas la nôtre, et que nous n´avons pas à la payer.
Le seul combat perdu est celui pour lequel on ne se bat pas.