International News

Sua Culpa

Eine Antwort auf C. Simitis’ Vortrag Quo vadis Griechenland

„Wie kann sich Griechenland in Europa neu erfinden?“

Diese Fragestellung ist von Anfang an problematisch: Sie stellt die Situation als ein nationales, ausschließlich Griechenland betreffendes Problem dar, erinnert an typische Bild-Zeitung-Aussagen propagandistischer Art, die die Finanzkrise als unvermeidliche Folge mediterranen Temperaments präsentieren wollen: „Die Griechen sind faul“, „sie sind korrupt“, „sie haben über ihre Verhältnisse gelebt“.

„Wie kann sich Griechenland in Europa neu erfinden?“

Es ist jedoch ein Paradox, dass die Grünen zur Beantwortung dieser Frage Kostas Simitis als Hauptredner eingeladen haben, jemanden, der eigentlich kaum neu ist: ein ehemaliger Ministerpräsident, der eine lange und schuldige Vergangenheit in der griechischen politischen Landschaft vorzuweisen hat.

Er wurde gewählt um die Korruption zu bekämpfen. Stattdessen erreichte die Korruption unter ihm ein neues, erweitertes Niveau. Minister Mantelis und Simitis’ engster Mitarbeiter Tsoukatos haben zugegeben, während seiner Regierungszeit Geld von Siemens bekommen zu haben; auch im Ferrostahl Skandal soll der damalige Verteidigungsminister involviert sein (s. Der Spiegel, Münchnergericht Fall Ferrostahl). Aber in Griechenland sind sie nach wie vor im politischen Leben tätig. Simitis selbst hat 2001 mit Goldman Sachs ein Geheimabkommen abgeschlossen (bond swap), was sich erst nach 10 Jahren in der Öffentlichkeit herausgestellt hat.

Herr Simitis identifiziert sich oft mit dem Wirtschaftswunder Griechenlands. Aber dieses Wachstum hat einiges gekostet. Die – in der bisherigen Geschichte teuersten – Olympischen Spiele kosteten 30 Menschenleben und eine extreme Staatsverschuldung. In seiner Zeit fand ein massiver Abbau des Sozialstaats statt und die eingeführten prekären Arbeitsverhältnisse haben die Lebensbedingungen der griechischen Bevölkerung deutlich verschlechtert. Herr Simitis gehört zu demselben alten politischen System, das sich hier heute neu erfinden soll. Der Täter kehrt als Heiland zurück.

Kein Wunder, dass die Grünen den besagten Politiker eingeladen haben. Es sind die Grünen, die als Koalitionspartner der SPD die Aufrüstungsprogramme Griechenlands unterstützt haben. Dabei hat Griechenland Milliarden Euro verschwendet, um Kriegswaffen und Panzer aus Deutschland zu importieren, und dadurch sind die Schulden stark gewachsen: ein einträgliches Geschäft für Deutschland, dessen Regierung sogar jetzt, zu der Zeit des härtesten Sparprogramms für Griechenland, die griechische Regierung zum Kauf von noch mehreren Waffen drängt. Es ist kein Zufall, dass die Grünen Simitis oder Papandreou, in ihrem Parteitag, Beifall klatschen. Im eigenen Land haben sie eine sozialfeindliche Politik vertreten, indem sie mehrere neoliberale Reformen (Hartz IV, Agenda 2010) und Kriege unterstützt haben.

Zum Glück gibt es trotzdem neue Politiker in Griechenland: Herr Papadimos, der während der Simitis-Regierung der Vorsitzende der Griechischen Nationalbank war, und seine neue Regierung – so neu, dass sie nicht einmal gewählt wurde –, die über die Köpfe der griechischen Bevölkerung hinweg regieren. Diese „neue“ Regierung besteht zunächst aus den zwei schuldigen Regierungsparteien: Pasok und Nea Dimokratia. Dazu kommt allerdings anschließend etwas Neues: Rechtsextremisten, Antisemiten und Anhänger der griechischen Militärdiktatur der 60er und 70er Jahre treten jetzt als Minister auf.

Daher versteht sich von selbst, wie die Neuerfindung in der Tat gemeint ist (in diesem Kontext ist es leicht zu verstehen, was Neuerfinden heißen soll): Der eingeschlagene Weg des Memorandums und des verschärften Stabilitätspaktes führt zu einer tieferen Rezession des Landes und dadurch zur Erweiterung der Staatsverschuldung. So wird der angebliche Zweck dieser Politik nicht verwirklicht. Die „Medizin“ erweist sich schlimmer als die „Krankheit“. Das beweist, dass das tatsächliche Ziel dieser Politik nicht die Krisenbewältigung ist, sondern die Umverteilung von unten nach oben.

Die Durchsetzung einer solchen Politik geht Hand in Hand mit einer Verletzung der Demokratie und Menschenrechte, verfassungswidriger, autoritärer Führung des Staates und exzessiver Polizeigewalt.

„Wie kann sich Griechenland in Europa neu erfinden?“

Im Titel der Veranstaltung gibt es ein Körnchen Wahrheit. Es ist eine Notwendigkeit, dass nicht Griechenland, sondern Europa sich neu erfindet. Und es geht darum, wie man dieses Neuerfindungsgebot interpretiert. Es gibt zwei Möglichkeiten: Die eine ist ein neues Europa, wo die Diktatur der Banken, der Konzerne und des Finanzkapitals herrscht. Ein autoritäres Europa, wo die Entscheidungsmacht nicht-legitimierten Institutionen und Eliten überlassen wird. Ein gespaltenes Europa, wo der reiche Norden den verelendeten Süden ausbeutet und in die Politik von „souveränen“ Staaten eingreift und sie diktiert. Es kann aber auch ein anderes neues Europa geben. Ein Europa der Gleichheit, des Kampfes, der direkten Demokratie und der echten politischen Beteiligung. Den Weg dahin weisen die Bewegungen im vorigen Frühling in Spanien, im Sommer in Griechenland und jetzt in Rumänien, mit Volksversammlungen und grandiosen Demonstrationen.

Das neue Europa erfindet sich schon: demokratisch, solidarisch und von unten.

Real Democracy Now! Berlin/GR

http://www.ReDeN.tk

Advertisements

Sua Culpa

Μια απάντηση στην ομιλία του Κ. Σημίτη Quo vadis Griechenland

Πώς μπορεί η Ελλαδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Η ερώτηση που τίθεται είναι εξαρχής προβληματική. Παρουσιάζει το πρόβλημα ως αποκλειστικά ελληνικό, και θυμίζει τη τυπική προπαγάνδα των ρεπορτάζ της Bild, τα οποία παρουσιάζουν τη κρίση ως αναπότρεπτη συνέπεια του μεσογειακού ταμπεραμέντου: «Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους» κλπ.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νεου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Είναι εν τούτοις παράδοξο το γεγονός ότι οι Πράσινοι κάλεσαν ως βασικό ομιλητή για αυτό το ερώτημα τον Κώστα Σημίτη. Ένα πρόσωπο, που επ’ ουδενί δεν είναι νέο: έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος έχει μακρύ και αμαρτωλό παρελθόν στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Εξελέγη για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Αντί για αυτό η διαφθορά υπό τη διακυβέρνησή του έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα. Ο υπουργός Μαντέλης και ο στενός συνεργάτης του Σημίτη Τσουκάτος έχουν παραδεχτεί ότι έλαβαν χρήματα από τη Siemens. Επίσης, ο υπουργός Αμύνης της Κυβέρνησής του φέρεται ως εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο Ferrostahl (βλ. ρεπορτάζ στη Spiegel και την σχετική απόφαση του δικαστηρίου του Μονάχου). Αλλά όλοι αυτοί παραμένουν ενεργοί στην πολιτική ζωή. Ο ίδιος ο Σημίτης έκλεισε το 2001 μυστική συμφωνία με τη Goldman Sachs (bond swap), κάτι που ήρθε στο φώς 10 χρόνια αργότερα.

Ο κύριος Σημίτης ταυτίζεται συχνά με το θαύμα της ανάπτυξης της Ελλάδας. Η ανάπτυξη αυτή είχε ωστόσο το τίμημά της. Οι ακριβότεροι στην Ιστορία Ολυμπιακοί Αγώνες κόστισαν τη ζωή 30 ανθρώπων και επέφεραν τεράστια βάρη στο Δημόσιο. Επί της πρωθυπουργίας του έλαβε χώρα η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και εισήχθησαν επισφαλείς σχέσεις εργασίας, κάτι που επιδείνωσε σημαντικά τις συνθήκες ζωής των Ελλήνων. Ο κύριος Σημίτης ανήκει στο ίδιο παλιό πολιτικό σύστημα που θέλει σήμερα να ανανεώσει. Ο θύτης επιστρέφει ως Σωτήρας.

Ουδεμία απορία προκαλεί το ότι οι Πράσινοι κάλεσαν τον συγκεκριμένο πολιτικό. Οι ίδιοι πράσινοι στήριξαν ως συνεργαζόμενο με το SPD κόμμα τα προγράμματα εξοπλισμών της Ελλάδας. Η Ελλάδα ξόδεψε δισεκατομμύρια Ευρώ για να εισάγει εξοπλισμούς από τη Γερμανία και έτσι γιγάντωσε το χρέος της: μία πολύ επικερδής συμφωνία για τη Γερμανία, της οποίας η Κυβέρνηση ακόμη και τώρα, τον καιρό της σκληρότερης λιτότητας για την Ελλάδα, εξαναγκάζει την ελληνική Κυβέρνηση να αγοράζει επιπλέον όπλα. Δεν είναι σύμπτωση το ότι οι Πράσινοι χειροκροτούν στα συνέδριά τους το Σημίτη ή τον Παπανδρέου. Στην χώρα τους έχουν υποστηρίξει αντιλαϊκή πολιτική μέσω νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, ενώ  υποστήριξαν και πολέμους.

Ευτυχώς υπάρχουν νέοι πολιτικοί στην Ελλάδα: ο κύριος Παπαδήμος, ο οποίος κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Σημίτη ήταν πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος, και η – τόσο νέα που δεν πρόλαβε καν να εκλεγεί – κυβέρνησή του κυβερνούν ερήμην του λαού. Αυτή η «νέα» κυβέρνηση αποτελείται κυρίως από τα δύο αμαρτωλά κόματα εξουσίας: ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Σε αυτά προστίθεται τελικά και κάτι νέο: ακροδεξιοί, αντισημίτες και οπαδοί της χούντας καταλαμβάνουν θέσεις υπουργών.

Σε αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνουμε εύκολα τι σημαίνει επαναπροσδιορισμός: ο επιβεβλημένος δρόμος του Μνημονίου και του αυστηροποιημένου προγράμματος σταθερότητας οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο χρέος μέσω της όξυνσης της κρίσης. Έτσι ο υποτιθέμενος στόχος αυτής της πολιτικής δεν επιτυγχάνεται. Το «φάρμακο» αποδεικνύεται χειρότερο από την «ασθένεια». Αυτό καταδεικνύει ότι ουσιαστικός στόχος δεν είναι η καταπολέμηση της κρίσης αλλά η αναδιανομή από κάτω προς τα πάνω.

Η επιβολή μιας τέτοιας πολιτικής πηγαίνει χέρι χέρι με τον περιορισμό της δημοκρατίας, την καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, την αντισυνταγματική κι αυταρχική λειτουργία του κράτους, καθώς και με μια ακραία αστυνομική βία.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μεσα στην Ευρωπη;

Στον τίτλο της εκδηλώσης υπάρχει ένας κόκκος αλήθειας. Είναι αναγκαία η επανεφεύρεση, όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης. Και το ζήτημα είναι πώς ερμηνεύει κανείς αυτήν την επιταγή επανεφεύρεσης. Υπάρχουν δύο δυνατότητες: η μία είναι μια νέα Ευρώπη, όπου θα κυριαρχούν οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Μια Ευρώπη αυταρχική, όπου θα αποφασίζουν μόνο ελίτ και θεσμοί που στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης. Μια Ευρώπη διαιρεμένη, όπου ο ευημερών Βορράς θα εκμεταλλέυται τον εξαθλιωμένο Νότο, θα παρεμβαίνει και θα υπαγορεύει την πολιτική «κυρίαρχων» κρατών. Μπορεί να υπάρξει όμως και μια άλλη Ευρώπη. Μια Ευρώπη της ισότητας, των αγώνων, της άμεσης δημοκρατίας και της πραγματικής πολιτικής συμμετοχής. Το δρόμο τον δείχνουν τα κινήματα, την προηγούμενη άνοιξη στην Ισπανία, το καλοκαίρι στην Ελλάδα και τώρα στη Ρουμανία, με τις λαϊκές συνελεύσεις και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις.

Η νέα Ευρώπη εφευρίσκεται ήδη: με δημοκρατία, αλληλεγγύη κι από τα κάτω.

Real Democracy Now! Berlin/GR

http://www.ReDeN.tk


Soli-Abend im Café-Cralle

Σάββατο 10.12.2011:

βραδιά αλληλεγγύης για την Ελλάδα

Ενημέρωση για την απεργία των Χαλυβουργών –

Συγκέντρωση χρημάτων για την ενίσχυση του απεργιακού ταμείου.


Παρέμβαση σε ομιλία Μπακογιάννη-Πρετεντέρη στη Λυών

http://nouvelleshorslesmurs.wordpress.com/2011/12/05/παρέμβαση-σε-ομιλία-μπακογιάννη-πρετ/

(Αναδημοσίευση)

Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου παρευρέθηκαν στην Λυών η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Γιάννης Πρετεντέρης για να συμμετάσχουν στο φόρουμ της εφημερίδας Liberation, σε ομιλία με θέμα ‘H Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή κηδεμονία;’.

Ομάδα Ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων αποφάσισε να παρέμβει με κείμενο της κατά την διάρκεια της ομιλίας, προσπαθώντας να σπάσει την μονόπλευρη παρουσίαση της κατάστασης αλλά και να εκφράσει την αντίθεση της στα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας. Ενδεικτικά, ο Πρετεντέρης παρουσιάστηκε από τον συντονιστή της συζήτησης ως ‘εκπρόσωπος του λαού’!

Ο ίδιος συντονιστής μας ζήτησε τρεις φορές να είμαστε σύντομοι ενώ στην έναρξη της παρέμβασης μας ένας φουσκωτός ήρθε προς την πλευρά του ατόμου που έκανε την παρέμβαση.

Οι διοργανωτές του φόρουμ ανησύχησαν μην τους χαλάσουμε την γιορτή τους και μην ακουστεί κάποια διαφορετική άποψη, δείχνοντας ότι η επιλογή των καλεσμένων κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν.

Ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση, σε εμάς τουλάχιστον, προκάλεσαν οι δηλώσεις Μπακογιάννη και Πρετεντέρη σχετικά με την άκρα δεξιά, αφού τόνισαν πως δεν την παίρνουν στα σοβαρά (Μπακογιάννη), χαρακτηρίζοντάς την αστεία (Πρετεντέρης).

Δηλώσεις αν μην τι άλλο υποκριτικές μιας και οι δύο τους ‘ξέχασαν’ ξαφνικά ότι στήριξαν και στηρίζουν το εν λόγω κόμμα, είτε με την ψήφο τους είτε με άρθρα τους σε εφημερίδες. Φυσικά δεν χάσαμε την ευκαιρία να τους το θυμίσουμε.

Η παρέμβαση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παρεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν σε Παρίσι, Βρυξέλλες και Βερολίνο και που δείχνουν με τον πιο έμπρακτο τρόπο ότι η κάστα αυτή που κυβερνά, δεν μας εκπροσωπεί, δεν έχει καμία νομιμοποίηση και θα μας βρίσκει διαρκώς απέναντι της, εντός και εκτός Ελλάδας.

Ούτε στη Λυών, ούτε πουθενά!

Βερολίνο, Βρυξέλλες, Παρίσι και Λυών
Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών!


17.11.2011, Berlin: Bildungsstreik


Η 15η Οκτωβρίου στο Βερολίνο

Ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα για διεθνή συντονισμό των επιμέρους κινημάτων που ξεπηδούν ραγδαία απ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη, η κινητοποίηση της 15ης Οκτώβρη συγκέντρωσε 10.000 άτομα στους δρόμους του Βερολίνου. Οι συμμετέχοντες, αποτελώντας ένα ποικίλο πολύχρωμο και δυναμικό  μπλοκ, συμπύκνωσαν την αγανάκτησή τους απέναντι στην οικονομική, πολιτική και αντιδημοκρατική κρίση σε συνθήματα όπως: «καταλάβετε τα πάντα», «είμαστε το 99%», «διεθνής αλληλεγγύη» και «είμαστε όλοι Έλληνες».

Η πορεία ξεκίνησε μπροστά από το άγαλμα του Ποσειδώνα στην Αλεξάντερπλατς και στόχος της ήταν να σταματήσει στην Πύλη του Βρανδεμβούργου. Καθώς έφτανε στο τέλος της και αντίθετα με το πρόγραμμα, η κεφαλή της προχώρησε αυθόρμητα και συγκεντρώθηκε έξω από το γερμανικό κοινοβούλιο (Reichstag). Έγιναν προσπάθειες εισβολής στο κοινοβούλιο και μάλιστα διαδηλωτές έριξαν ένα κομμάτι της πρώτης (από τις συνολικά δύο σειρές) περίφραξης. Η απάντηση της αστυνομίας ήταν άμεση και βίαιη, με την μαζική χρήση σπρέι πιπεριού στα μάτια όσων ήταν μπροστά. Ο κόσμος που μαζεύτηκε μπροστά από το κοινοβούλιο στην πρώτη φάση υπολογίζεται στις 2000, αλλά χάρη στην ακουστική που προσφέρει το κτίριο και τον δυναμικό παλμό που επικρατούσε, ακουγόταν για πολλές δεκάδες. Στη συνέχεια επήλθε μία ξαφνική ηρεμία, η οποία αντικαταστάθηκε από μουσικά δρώμενα, συζητήσεις και διάφορους ακτιβισμούς, κατά τη διάρκεια των οποίων ο κόσμος πύκνωνε, δείχνοντας τη διάθεση να παραμείνει στο χώρο. Αμέσως η γερμανική αστυνομία έδειξε τις διαθέσεις της, ανακοινώνοντας πολλές φορές την ότι δεν είχε δοθεί άδεια για συγκέντρωση μπροστά από το κοινοβούλιο. Όμως ο κόσμος παρέμενε. Τότε, συνέχισαν με την κλασσική τακτική της: της βήμα προς βήμα αποδυνάμωσης της ισχύος των διαδηλωτών. Έτσι, αφού τους ζητήσαν να φύγουν και είδαν πως αυτό δεν συμβαίνει, ο αρχηγός της αστυνομίας απαίτησε να φύγουν οι δύο σκηνές, οι οποίες κάνανε στο μεταξύ την εμφάνισή τους. Για το θέμα, ακολούθησε λαϊκή συνέλευση.

Οι συγκινητικές στιγμές που ακολούθησαν θωράκισαν τους συμμετέχοντας με ένα αίσθημα υπεροχής: το ανθρώπινο μικρόφωνο, αυτή η ηχώ, που προερχόταν από την επανάληψη των λόγων κάθε ομιλητή από τα μέλη της συνέλευσης, γάνωνε την ομοψυχία της αυθόρμητης συνέλευσης. Κάθε ένας γινόταν αντίλαλος του άγνωστού του ομιλητή και όλοι μαζί κοινωνούσαν τον λόγο του ενός/ της μίας, που ως αγωνιστικός, ήταν εξ ορισμού ζωντανός. Έτσι έδιναν με τις φωνές τους ζωή και σ’ αυτό το πρόπλασμα λαού, που βρισκόταν εκεί. Ένας λαός που γίνεται δημοκρατικά και συμμετοχικά. Το νέο γερμανικό και παγκόσμιο υποκείμενο καθρέφτιζε την επιγραφή – επιταγή “DEM DEUTSCHEN VOLKE”, «τω γερμανικῷ λαῷ» του κοινοβουλίου, και συνειδητοποιούσε το ρόλο του, γινόμενο σύνθημα: “Wir sind das Volk”, «εμείς είμαστε ο λαός». Η αμεσοδημοκρατική συνέλευση χωρίς πολλές ταλαντεύσεις, σύντομα κατέληξε αποφασίζοντας την συνέχιση και υπεράσπιση της κατασκήνωσης στο συγκεκριμένο χώρο.

Ο συμβολισμός όμως της συγκεκριμένης πράξης ανυπακοής στις διαταγές των δημοσίων υπαλλήλων ήταν τόσο ισχυρός, όσο και η βίαιη (ψυχολογικά και σωματικά) αντιμετώπιση που της επιφύλαξε το γερμανικό κράτος. Στρατιές πάνοπλων αστυνομικών πατούσαν πάνω στους καθισμένους διαδηλωτές, τραυματίζοντας ελαφρά αρκετούς και συλλαμβάνοντας ορισμένους με σκοπό να καταστρέψουν με μίσος ορισμένες σκηνές, κουβέρτες και υπνόσακους! Η καταστολή συνεχίστηκε με την καταστροφή των εγκαταστάσεων για μαγείρεμα και των προμηθειών φαγητού που είχαν στο μεταξύ συγκεντρωθεί.

Η ίδια ιστορία επαναλαμβανόταν με μεγαλύτερη ένταση κάθε φορά που οι διαδηλωτές έστηναν νέες σκηνές, μέχρι που η αστυνομία αποφάσισε την πλήρη εκκένωση της πλατείας, φοβούμενη την εδραίωση της συγκέντρωσης. Έτσι λοιπόν γύρω στα μεσάνυχτα, εν μέσω αφόρητου ψύχους, ελικοπτέρων παρακολούθησης, εκφοβιστικών τελεσιγράφων και απειλών και τέλος απομάκρυνσης του Τύπου, άρχισε η βίαιη απομάκρυνση των ειρηνικών διαδηλωτών.

Η εξέλιξη αυτή περισσότερο πείσμωσε παρά τρομοκράτησε τον κόσμο, που έδωσε νέο ραντεβού την επόμενη μέρα για να κατακτήσει το δικαίωμά του να αντιδράει στην κυριαρχία των τραπεζών σε παγκόσμιο επίπεδο, στην πληρωμή του χρέους, που δημιούργησαν οι ατελέσφορες κερδοσκοπίες των χρηματιστών από τους ίδιους τους λαούς και σε τελική ανάλυση να αγωνιστεί για την διατήρηση του δικαιώματός του στην ελεύθερη έκφραση, συγκέντρωση, διαμαρτυρία και διεκδίκηση.

Την Κυριακή 16 Οκτώβρη η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 15:00. Η αστυνομία απαγόρευε οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατασκήνωση (για παράδειγμα κατέσχεσε βίαια κουβέρτες), ενώ σταμάτησε φορτηγάκι που πήγαινε φαγητό στους συγκεντωμένους. Για μισή ώρα γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ συγκεντρωμένων και αστυνομίας. Παρότι η συγκέτρωση κρίθηκε παράνομη, καθώς δεν είχε δοθεί άδεια, η αποφασιστικότητα των συγκεντρωμένων κράτησε μακριά τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Η συνέλευση κράτησε μέχρι τις 19:00. Τέθηκαν ζητήματα οργανωτικά, δημιουργήθηκαν ομάδες εργασίας και αποφασίστηκε να γίνονται συγκεντρώσεις και συνελεύσεις κάθε μέρα στις 15:00.

Real Democracy Now! Berlin/GR


15. Oktober 2011: Occupy Wall Street – Occupy Berlin! Internationaler Aktionstag

Am 15. Oktober werden Menschen in etwa 79 Ländern, von Australien bis
Uruguay, auf die Straßen gehen. Sie protestieren in Brüssel,
Frankfurt/Main, Hong Kong, Johannesburg, New York, Rabat, Rio de
Janeiro, Warschau, Zürich und zahlreichen anderen Städten gegen die
ökonomische, soziale und ökologische Krise. Unter dem Motto “vereint
für globale Veränderungen” treten sie für eine transparente
Gesellschaft ein, an deren politischen Entscheidungen alle teilhaben
werden. Ihr Ziel ist die Ausbreitung einer neuen politischen Kultur
mit Versammlungen für alle und offenen Entscheidungsprozessen.

Von Kairo über Madrid nach New York und Berlin

In New York besetzten viele Menschen Brooklyn Bridge am 1. Oktober
2011. Davor, am 17. September, hatten sie bereits einen Park in der
Nähe der Wall Street besetzt, um regelmäßige Versammlungen
durchzuführen. Die Bewegung dehnte sich schnell in den USA aus. In
erstaunlich vielen Städten von San Francisco bis Boston und Washington
fanden und finden Solidaritätsbekundungen statt.

Die Bewegung 15M begann am 15. Mai in Spanien. Ihre Protestkultur ist
vom Arabischen Frühling inspiriert, und von den Kundgebungen in
Griechenland, Island und anderen Ländern. Von der besetzten Puerta del
Sol in Madrid breitete sich die Bewegung in ganz Spanien aus und wurde
in anderen Ländern aufgegriffen. Am 14. Juli wurden nach arabischem
und spanischem Vorbild Zelte in Tel Aviv errichtet. Riesige
Demonstrationen, auch in anderen Städten Israels, folgten im August.

Wir sind Teil einer internationalen Bewegung. Wir sind die 99 Prozent,
die auf friedliche Weise protestieren. Unsere offenen Gruppen werden
nicht von einer politischen Führung vertreten.

Planung für den 15. Oktober in Berlin:

13 Uhr          Neptunbrunnen (Alexanderplatz)

13-16 Uhr       Demonstration zum Brandenburger Tor
ca. 17 Uhr      Kanzleramt (Attac)
ab 16 Uhr       Festival am Mariannenplatz (Kreuzberg)
(live Musik, Essen, informelle politische Versammlungen usw.) am Feuerwehrbrunnen.

Attac veranstaltet ab 10 Uhr eine Krisenanhörung im Grips Theater


Το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων για την αλόγιστη βία της Αστυνομίας στην Αθήνα

(Λονδίνο) – Η απόφαση του εισαγγελέα Αθηνών να διερυνήσει τους ισχυρισμούς περί χρήση αλόγιστης βίας εκ μέρους της αστυνομίας κατα τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων, είναι ένα θετικό βήμα, δήλωσε το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σήμερα. Η κυβέρνηση θα πρέπει να διεξαγάγει παράλληλη έρευνα για τις τακτικές της αστυνομίας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, για να εξασφαλίσει ότι μελλοντικοί χειρισμοί δεν θα παρεμβάλονται με το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία, δηλώνει το  Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Αξιόπιστες αναφορές από ακτιβιστές κοινωνικών ομάδων, αναφορές από τα ΜΜΕ και φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο αποδεικτικό υλικό που εξετάστηκε από το  Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποδηλώνει ότι μέλη της αστυνομίας έκαναν εκτεταμένη χρήση ισχύως κατα τη διάρκεια των διαδηλώσεων στις  28 και 29 Ιουνίου, 2011.
“Η ελληνική αστυνομία εχει ένα καθήκον να επιβλεπει την δημόσια τάξη,αλλά ο λαός εχει επίσης το δικαίωμα να διαδηλωνει ειρηνικά, δήλωσε ο Benjamin Ward, αναπληρωτής διευθυντής του Παρατηρητηρίου σε Ευρώπη και Κεντρική Ασία. “Η έρευνα της εισαγγελικής αρχής θα πρέπει να συνδυάζεται με έλεγχο της κυβέρνησης ώστε να διασφαλίζεται ότι οι μελλοντικές ενέργειες της αστυνομίας θα πετυχαίνουν και τους δύο στόχους. ”
Απο τα μέσα Μαίου 2011, υπήρξαν καθημερινά διαδηλώσεις στην Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, απέναντι από το Κοινοβούλιο,  με τον κόσμο να αντιτάσσεται στα μέτρα λιτότητας που παρουσιάστηκαν ως απάντηση στην οικονομική κρίση της χώρας. Οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν στις 28  και 29 Ιουνίου. Ενώ οι διαμαρτυρίες ήταν σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές, υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ της αστυνομίας και μικρές ομάδες διαδηλωτών.
Η αστυνομία δέχθηκε επιθέσεις με μπουκάλια, πέτρες και βόμβες μολότοφ, και περίπου 130 αξιωματικοί τραυματίστηκαν, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές , δηλώθηκε στα μέσα ενημέρωσης ..
Αλλά τα αποδεικτικά στοιχεία που εξετάζονται από τ το  Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφέρουν  ότι η απάντηση της αστυνομίας ήταν δυσανάλογη. Η Αστυνομία επανειλημμένα και προφανώς εκτόξευε αδιακρίτως μεγάλες ποσότητες δακρυγόνων, συμπεριλαμβάνοντας την είσοδο του σταθμού του μετρό στο Σύνταγμα, όπου πολλοί διαδηλωτές είχαν καταφύγει. Η αστυνομία χτύπησε επίσης ανθρώπους που δεν είχαν εμπλακεί στα βίαια επεισόδια με γκλομπ.
Αναφορές των ΜΜΕ έλεγαν ότι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού στην πλατεία Συντάγματος και το σταθμό του μετρό εκτιμούν  ότι περισσότεροι από 500 τραυματίες διαδηλωτές μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία ή έλαβαν τις  πρώτες βοήθειες από την ομάδα του Ερυθρού Σταυρού εκεί.
Η Εισαγγελέας Πρωτοδικών, Ελένη Ράικου, η οποία άνοιξε την έρευνα την 1η Ιουλίου, μετά από καταγγελίες από τον πρόεδρο του ΦαρμακευτικούΣυλλόγου  της Αττικής, Κωνσταντίνο Λουράντο, για την εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Ο Λουράντος έχει περιγράψει την αδιάκριτη χρήση δακρυγόνων ως «εγκληματική».
Η εισαγγελία είπε στοΠαρατηρητηριο στις 6 Ιουλίου ότι ξεκίνησε έρευνα σε τέσσερα θέματα που αφορούν την αστυνομία: η εκτεταμένη χρήση του δακρυγόνα, η αποτυχία τους να συλλάβουν ένοπλους άνδρες,  ξυλοδαρμοί των πολιτών, και παράπονα από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών ότι η αστυνομία μπήκε στον πανεπιστημιακό χώρο και έριξε κροτίδες και δακρυγόνα προς τους ανθρώπους που αναζητούσαν καταφύγιο εκεί.
Η συνέλευση του Δικηγορικού Συλλόγου Προέδρων και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών είναι μεταξύ εκείνων που στην Ελλάδα οι οποίοι έχουν αμφισβητήσει δημοσίως τη χρήση βίας από την αστυνομία κατά των διαδηλωτών.
«Η ελληνική αστυνομία έχει καθήκον να ανταποκριθεί σε διαδηλωτές, οι οποίοι βιαιοπραγούν και να προβεί σε δίωξη εκείνων που παραβαίνουν το νόμο», δήλωσε ο Ward. «Αλλά για να αποτραπεί η κατάχρηση, η χρήση βίας από την αστυνομία πρέπει να ελέγχεται αυστηρά και αυτοί που το υπερβαίνουν να λογοδοτούν».
Οπτικοακουστικό υλικό δείχνει αξιωματικούς να ξυλοκοπούν διαδηλωτών και να ρίχνουν δακρυγόνα ,απο ότι φαίνεται, αδιακρίτως. Οι σκηνές αυτές δείχνουν επίσης δακρυγόνα που χρησιμοποιούνται σε περιορισμένους χώρους, όπως το σταθμό του μετρό, οπου οι άνθρωποι που το βίωσαν, δήλωσαν οτι προκάλεσε συνθήκες ασφυκτικές και οδήγησε σε λιποθυμίες. Μάρτυρες που επικοινώνήσαν μέσω τηλεφώνου είπαν στο Παρατηρητήριο, ότι η χρήση των δακρυγόνων στο ιατρικό κέντρο του Ερυθρού Σταυρού εμπόδισε τη θεραπεία των τραυματιών.
Στις 4 Ιουλίου, η Εθνική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε ότι οι αρχές πρέπει να σταματήσουν οριστικά τη χρήση του δακρυγόνων κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, λόγω των ανησυχιών για τη συνεχιζόμενη κακή χρήση.
Ο υπουργός προστασίας του πολίτη θα πρέπει να προβεί σε άμεση αναθεώρηση των τακτικών της αστυνομίας κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, ιδίως σε σχέση με τη χρήση του δακρυγόνων και άλλης μορφής βίας, δήλωσε το Πρατηρητήριο.
Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δήλωσε ότι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει να εκδώσει διαταγή για την κατάσταση των δυνάμεων ασφαλείας καθιστώντας σαφές ότι η καταχρηστική μεταχείριση δεν θα είναι ανεκτή και ότι οι υπάλληλοι όλων των βαθμίδων που είναι υπεύθυνοι για τέτοιες πρακτικές θα αντιμετωπίζουν πειθαρχικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής απόλυσης και ποινική δίωξη. Οι αστυνομικοί στο πλαίσιο ποινικής έρευνας για τις εικαζόμενες καταχρήσεις θα πρέπει να μπαίνουνσε διαθεσιμότητα.

Πηγή:

http://www.hrw.org/en/news/2011/07/06/greece-inquiry-police-abuse-positive-step

 


HRW – press release

Greece: Inquiry on Police Abuse a Positive Step
Prosecutor to Investigate Teargas Use, Beatings During Protests

(London, July 6, 2011) – The Athens public prosecutor’s decision to investigate allegations of excessive use of force by the police during recent public protests in Athens is a positive step, Human Rights Watch said today. The government should conduct a parallel review of police tactics during the protests to ensure that future operations do not interfere with the right to protest peacefully, Human Rights Watch said.

Credible reports from civil society activists, media reports, and photographic and video evidence reviewed by Human Rights Watch suggest that members of the national police used excessive force during the protests on June 28 and 29, 2011.

“The Greek police have a duty to uphold public order, but people also have a right to protest peacefully,” said Benjamin Ward, deputy Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “The prosecutor’s investigation should be coupled with a government review to ensure that future police operations achieve both objectives.”

Since mid-May 2011, there have been daily demonstrations in Syntagma Square in Athens, opposite parliament, to oppose the austerity measures introduced in response to the country’s financial crisis. The demonstrations peaked on June 28 and 29. While the protests have been largely peaceful, there have been violent confrontations between the police and small groups of protesters.

The police were attacked with bottles, rocks, and Molotov cocktails, and about 130 officers were injured, according to police sources quoted in the media.

But the evidence reviewed by Human Rights Watch indicates that the police response was disproportionate. Police repeatedly and apparently indiscriminately sprayed large amounts of teargas, including in the entrance of the metro station at Syntagma where many protesters had taken refuge. The police also beat people who were not involved in the violence with batons.

Media reports said that Red Cross volunteers in Syntagma square and at the metro station estimated that more than 500 injured protesters were taken to hospitals or given first aid by the Red Cross team there.

The Athens first-instance prosecutor, Eleni Raikou, opened the inquiry on July 1, following complaints from the president of the Association of Pharmacies of Attica, Konstantinos Lourantos, about the extensive use of teargas. Lourantos has described the indiscriminate use of teargas as “criminal.”

The prosecutor’s office told Human Rights Watch on July 6 that it opened an investigation into four issues involving the police: the extensive use of teargas; their failure to arrest armed men; beatings of citizens; and complaints by the Athens University Rector that police entered the university area and threw firecrackers and teargas toward people seeking shelter there.

The Assembly of Bar Association Presidents and the Athens Medical Association are among those in Greece who have publicly questioned the use of force by the police against the demonstrators.

“The Greek police have a duty to respond to protesters who engage in violence and prosecute those who break the law,” Ward said. “But to prevent abuse, the use of force by police has to be tightly controlled and those who exceed it held to account.”

Audiovisual footage shows officers beating demonstrators and throwing teargas canisters at them, apparently indiscriminately. The footage also shows teargas being used in confined spaces such as the Syntagma metro station, which people who experienced it said caused suffocating conditions and led some people to pass out. Witnesses contacted by phone told Human Rights Watch that the use of teargas in the Red Cross medical center prevented treatment of the injured.

On July 4, the National Commission of Human Rights said the authorities should permanently end the use of teargas during demonstrations because of concerns about continued misuse.

The citizen’s protection minister should conduct an immediate review of police tactics during demonstrations, particularly in relation to the use of teargas and other force, Human Rights Watch said.

Human Rights Watch said that the Citizen Protection Ministry should issue an order to state security forces making clear that abusive treatment will not be tolerated and that officers of all ranks who are responsible for such practices will face disciplinary action, including potential dismissal and criminal prosecution. Police officers under criminal investigation for the alleged abuses should be suspended from duty, Human Rights Watch said.

For more Human Rights Watch reporting on Greece, please visit:
http://www.hrw.org/en/europecentral-asia/greece

This press release was also published on the HRW website:
http://www.hrw.org/en/news/2011/07/06/greece-inquiry-police-abuse-positive-step


28-29 of June, Syntagma Square. 48 Hours In the Streets


=====ENGLISH=====

“This  plan  must  not  pass.  We  cannot  allow  for  the  looting  of  our social wealth, we are not willing to tolerate the degradation of the majority of the people in favor of the profits of the few.”

The People’s Assembly – Syntagma Square, 22.6.2011

Following the Arab Spring and the Spanish Revolution, the citizens of Greece have flooded for over a month central squares along the country, where they every night run self-organized public assemblies. Their struggle has now come to a turning point. On the 28th and 29th of June, people from all over Greece are demonstrating in Athens against the policies of a zero public recognition government.

At the same time, unions have released a call for a general 48hour strike. On the actual day of the voting of the Mid-Term Austerity Program, they are surrounding  the Greek Parliament, sending out the message that it should be rejected by the people.

On 29th of June at 12:00 we are demonstrating on Wittenbergplatz, in front of the Greek Consulate, in order to support the Greek Movement.

We call the people of Europe to express solidarity with the Greek people and to fight on our side, in order to prevent, that the policy now tested in Greece will spread across the whole Europe.
Let us fight together for real democracy now.

=====DEUTSCH=====

“Dieses  Programm  darf  nicht  verabschiedet  werden.  Wir  können  die
Verletzung unseres sozialen Wohles nicht zulassen, wir werden die Demütigung der
Mehrheit der Menschen zugunsten der Profite von Wenigen nicht erlauben..”
öffentliche Versammlung auf Syntagma-Platz, 22.06.2011

Dem Arabischen Frühling und der Spanischen Revolution folgend, füllen die griechischen Bürger seit über einem Monat Stadtplätze durch das ganze Land und halten jeden Abend selbst-organisierte, öffentliche Versammlungen ab. Ihre Anstrengungen sind jetzt an einem großen Wendepunkt angelangt. Am 28. und 29.Juni sammeln sich Menschen aus dem ganzen Land in Athen, um gegen die Politik einer Regierung, die keine soziale Anerkennung hat, zu demonstrieren.

Zur gleichen Zeit rufen die Gewerkschaften einen 48-stündigen Generalstreik aus. Am Tag der Abstimmung für das neue Sparprogramm wird das Griechische Parlament blockiert, so dass es sich eine wichtige Botschaft ausbreitet: die Maßnahmen werden vom Volk zurückgewiesen.

Am 29. Juni um 12:00 Uhr demonstrieren wir in Wittenbergplatz vor dem Griechischen Konsulat um unsere Unterstützung der Griechischen Bewegung gegenüber zu zeigen.

Wir fordern die Menschen Europas auf, ihre Solidarität für die Griechische Bevölkerung zu äußern und auf unserer Seite zu kämpfen. Dies ist der einzige Weg diese Politik, die gerade in Griechenland ausgetestet und weiterhin sich im ganzen Europa durchsetzen wird, ein für alle Mal zu verhindern.

Lasst uns zusammen für Echte Demokratie Jetzt kämpfen.

Real Democracy Now
Berlin/Gr