Η 15η Οκτωβρίου στο Βερολίνο

Ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα για διεθνή συντονισμό των επιμέρους κινημάτων που ξεπηδούν ραγδαία απ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη, η κινητοποίηση της 15ης Οκτώβρη συγκέντρωσε 10.000 άτομα στους δρόμους του Βερολίνου. Οι συμμετέχοντες, αποτελώντας ένα ποικίλο πολύχρωμο και δυναμικό  μπλοκ, συμπύκνωσαν την αγανάκτησή τους απέναντι στην οικονομική, πολιτική και αντιδημοκρατική κρίση σε συνθήματα όπως: «καταλάβετε τα πάντα», «είμαστε το 99%», «διεθνής αλληλεγγύη» και «είμαστε όλοι Έλληνες».

Η πορεία ξεκίνησε μπροστά από το άγαλμα του Ποσειδώνα στην Αλεξάντερπλατς και στόχος της ήταν να σταματήσει στην Πύλη του Βρανδεμβούργου. Καθώς έφτανε στο τέλος της και αντίθετα με το πρόγραμμα, η κεφαλή της προχώρησε αυθόρμητα και συγκεντρώθηκε έξω από το γερμανικό κοινοβούλιο (Reichstag). Έγιναν προσπάθειες εισβολής στο κοινοβούλιο και μάλιστα διαδηλωτές έριξαν ένα κομμάτι της πρώτης (από τις συνολικά δύο σειρές) περίφραξης. Η απάντηση της αστυνομίας ήταν άμεση και βίαιη, με την μαζική χρήση σπρέι πιπεριού στα μάτια όσων ήταν μπροστά. Ο κόσμος που μαζεύτηκε μπροστά από το κοινοβούλιο στην πρώτη φάση υπολογίζεται στις 2000, αλλά χάρη στην ακουστική που προσφέρει το κτίριο και τον δυναμικό παλμό που επικρατούσε, ακουγόταν για πολλές δεκάδες. Στη συνέχεια επήλθε μία ξαφνική ηρεμία, η οποία αντικαταστάθηκε από μουσικά δρώμενα, συζητήσεις και διάφορους ακτιβισμούς, κατά τη διάρκεια των οποίων ο κόσμος πύκνωνε, δείχνοντας τη διάθεση να παραμείνει στο χώρο. Αμέσως η γερμανική αστυνομία έδειξε τις διαθέσεις της, ανακοινώνοντας πολλές φορές την ότι δεν είχε δοθεί άδεια για συγκέντρωση μπροστά από το κοινοβούλιο. Όμως ο κόσμος παρέμενε. Τότε, συνέχισαν με την κλασσική τακτική της: της βήμα προς βήμα αποδυνάμωσης της ισχύος των διαδηλωτών. Έτσι, αφού τους ζητήσαν να φύγουν και είδαν πως αυτό δεν συμβαίνει, ο αρχηγός της αστυνομίας απαίτησε να φύγουν οι δύο σκηνές, οι οποίες κάνανε στο μεταξύ την εμφάνισή τους. Για το θέμα, ακολούθησε λαϊκή συνέλευση.

Οι συγκινητικές στιγμές που ακολούθησαν θωράκισαν τους συμμετέχοντας με ένα αίσθημα υπεροχής: το ανθρώπινο μικρόφωνο, αυτή η ηχώ, που προερχόταν από την επανάληψη των λόγων κάθε ομιλητή από τα μέλη της συνέλευσης, γάνωνε την ομοψυχία της αυθόρμητης συνέλευσης. Κάθε ένας γινόταν αντίλαλος του άγνωστού του ομιλητή και όλοι μαζί κοινωνούσαν τον λόγο του ενός/ της μίας, που ως αγωνιστικός, ήταν εξ ορισμού ζωντανός. Έτσι έδιναν με τις φωνές τους ζωή και σ’ αυτό το πρόπλασμα λαού, που βρισκόταν εκεί. Ένας λαός που γίνεται δημοκρατικά και συμμετοχικά. Το νέο γερμανικό και παγκόσμιο υποκείμενο καθρέφτιζε την επιγραφή – επιταγή “DEM DEUTSCHEN VOLKE”, «τω γερμανικῷ λαῷ» του κοινοβουλίου, και συνειδητοποιούσε το ρόλο του, γινόμενο σύνθημα: “Wir sind das Volk”, «εμείς είμαστε ο λαός». Η αμεσοδημοκρατική συνέλευση χωρίς πολλές ταλαντεύσεις, σύντομα κατέληξε αποφασίζοντας την συνέχιση και υπεράσπιση της κατασκήνωσης στο συγκεκριμένο χώρο.

Ο συμβολισμός όμως της συγκεκριμένης πράξης ανυπακοής στις διαταγές των δημοσίων υπαλλήλων ήταν τόσο ισχυρός, όσο και η βίαιη (ψυχολογικά και σωματικά) αντιμετώπιση που της επιφύλαξε το γερμανικό κράτος. Στρατιές πάνοπλων αστυνομικών πατούσαν πάνω στους καθισμένους διαδηλωτές, τραυματίζοντας ελαφρά αρκετούς και συλλαμβάνοντας ορισμένους με σκοπό να καταστρέψουν με μίσος ορισμένες σκηνές, κουβέρτες και υπνόσακους! Η καταστολή συνεχίστηκε με την καταστροφή των εγκαταστάσεων για μαγείρεμα και των προμηθειών φαγητού που είχαν στο μεταξύ συγκεντρωθεί.

Η ίδια ιστορία επαναλαμβανόταν με μεγαλύτερη ένταση κάθε φορά που οι διαδηλωτές έστηναν νέες σκηνές, μέχρι που η αστυνομία αποφάσισε την πλήρη εκκένωση της πλατείας, φοβούμενη την εδραίωση της συγκέντρωσης. Έτσι λοιπόν γύρω στα μεσάνυχτα, εν μέσω αφόρητου ψύχους, ελικοπτέρων παρακολούθησης, εκφοβιστικών τελεσιγράφων και απειλών και τέλος απομάκρυνσης του Τύπου, άρχισε η βίαιη απομάκρυνση των ειρηνικών διαδηλωτών.

Η εξέλιξη αυτή περισσότερο πείσμωσε παρά τρομοκράτησε τον κόσμο, που έδωσε νέο ραντεβού την επόμενη μέρα για να κατακτήσει το δικαίωμά του να αντιδράει στην κυριαρχία των τραπεζών σε παγκόσμιο επίπεδο, στην πληρωμή του χρέους, που δημιούργησαν οι ατελέσφορες κερδοσκοπίες των χρηματιστών από τους ίδιους τους λαούς και σε τελική ανάλυση να αγωνιστεί για την διατήρηση του δικαιώματός του στην ελεύθερη έκφραση, συγκέντρωση, διαμαρτυρία και διεκδίκηση.

Την Κυριακή 16 Οκτώβρη η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 15:00. Η αστυνομία απαγόρευε οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατασκήνωση (για παράδειγμα κατέσχεσε βίαια κουβέρτες), ενώ σταμάτησε φορτηγάκι που πήγαινε φαγητό στους συγκεντωμένους. Για μισή ώρα γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ συγκεντρωμένων και αστυνομίας. Παρότι η συγκέτρωση κρίθηκε παράνομη, καθώς δεν είχε δοθεί άδεια, η αποφασιστικότητα των συγκεντρωμένων κράτησε μακριά τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Η συνέλευση κράτησε μέχρι τις 19:00. Τέθηκαν ζητήματα οργανωτικά, δημιουργήθηκαν ομάδες εργασίας και αποφασίστηκε να γίνονται συγκεντρώσεις και συνελεύσεις κάθε μέρα στις 15:00.

Real Democracy Now! Berlin/GR

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s