ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΜΕΡΚΕΛ Τέτοιες κυβερνήσεις δεν είναι καλοδεχούμενες!

Έχουν περάσει σχεδόν 18 μήνες από τότε που η Ελλάδα προσέφυγε στο «μηχανισμό στήριξης» για να αντιμετωπίσει την αδυναμία εκπλήρωσης των δανειακών της υποχρεώσεων.  Μέσα σε αυτό το διάστημα ο Ελληνικός λαός υπέστη ένα πρωτόγνωρο πρόγραμμα λιτότητας, ώστε «να ανακάμψει η οικονομία». Περικόπηκαν τα έξοδα του δημόσιου τομέα, σε νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια. Οι μισθοί έφθασαν τα 570 €, οι συντάξεις τα 230 € και εξακολουθούν να περικόπτονται, ενώ νέοι φόροι θεσπίζονται κυριολεκτικά κάθε 15 ημέρες. Πρόκειται για τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε η χώρα από την εποχή της ναζιστικής κατοχής: πλήθος φτωχοί και πεινασμένοι, 570 νέοι άνεργοι κάθε μέρα, 1 στους 2 νέους χωρίς δουλειά, νοσοκομεία, σχολεία και δημόσιες συγκοινωνίες στα πρόθυρα κατάρρευσης και πάνω από 170.000 νοικοκυριά (σε μια χωρα 11.000.000) αδυνατούν να πληρώσουν ακόμα και το ρεύμα. Κι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού καλείται να θυσιαστεί κυριολεκτικά στο βωμό της κρίσης, μια ελάχιστη μειοψηφία μένει στο απυρόβλητο, γεγονός που αποδεικνύει πως τα μέτρα που λαμβάνονται δεν είναι αναπόφευκτα. Αντίθετα, εκφράζουν μια συνειδητή επιλογή άγριας αναδιανομής πλούτου υπέρ των εχόντων: τη στιγμή που επιβάλλονται διαρκώς νέοι φόροι σε ανέργους και ανθρώπους στα όρια της φτώχειας, η ελληνική κυβέρνηση δεν καταργεί τις προκλητικές φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν οι εφοπλιστές, δεν αυξάνει τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων και δε φορολογεί την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία. Και τη στιγμή που ο στόχος είναι η διαρκής μείωση των κρατικών εξόδων, ένας τομέας δεν αγγίζεται από τα μέτρα που απαιτεί η Τρόικα ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ: οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί της Ελλάδας, που ανέρχονται σε υπερδιπλάσιο ποσοστό του ΑΕΠ από ό,τι αυτοί της Γερμανίας. (Παράλειψη που εξηγείται, αν σκεφθούμε πως τα όπλα της Ελλάδας εισάγονται από τη Γερμανία και τη Γαλλία…)

Η Ελλάδα δεν παραχωρεί μόνο ένα σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας, μέσα από την επιβαλλόμενη εκποίηση του δημόσιου πλούτου της. Ταυτόχρονα έχει χαθεί ένα μεγάλο μέρος της λαϊκής κυριαρχίας: η ελληνική βουλή έχει χάσει μέρος των αρμοδιοτήτων της: η επικύρωση πολλών συμβάσεων με την Τρόικα γίνεται με απλή υπογραφή του Έλληνα υπουργού οικονομικών και παράκαμψη του κοινοβουλίου. Ενώ, ακόμη κι όταν δεν παρακάμπτεται το κοινοβούλιο, τα μέτρα επιβάλλονται εκβιαστικά προς ψήφιση, υπό την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας. Το σύνταγμα καταπατάται, με υπουργούς της χώρας να μη διστάζουν να αποκαλούν το σύνταγμα «γραφειοκρατικό».  Την ίδια στιγμή, οι πρωτοφανείς αντιδράσεις του λαού απέναντι σε όλα αυτά που αποφασίζονται ερήμην του αντιμετωπίζονται με βία που επαναφέρει την Ελλάδα στην επταετία της δικτατορίας. Χιλιάδες τραυματίστηκαν σε διαδηλώσεις, οι τραυματίες, δεκάδες χιλιάδες έφτασαν στα όρια της ασφυξίας από τα δακρυγόνα (2.800 χρησιμοποιήθηκαν μόνο το διήμερο 28-29/6), ενώ σπάνια διεξάγεται πορεία ή διαμαρτυρία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη χωρίς να δεχθεί επίθεση από την αστυνομία. Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις έχουν κοστίσει τους τελευταίους 9 μήνες 14 εκατομμύρια ευρώ. Τόσο κοστίζει να κυβερνάς με μηδενική δημοκρατική νομιμοποίηση.

Όλα αυτά τα μέτρα και οι θυσίες υποτίθεται ότι γίνονται ώστε να μπορέσει η Χώρα να απαλλαγεί από τις δομικές της αδυναμίες, να καταστεί ξανά ανταγωνιστική και να μπορέσει να μπει στις αγορές και σε τροχιά ανάπτυξης. Μέχρι τώρα όμως έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η εθνική κυριαρχία, η δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών της Ελλάδας θυσιάζονται προκειμένου να τηρηθεί ένα πρόγραμμα στο οποίο δεν πιστεύει πλέον ούτε η Τρόικα. Δεν φαίνεται κανένα φως στην άκρη του τούνελ, καθώς η κρίση της χώρας βαθαίνει, ακριβώς λόγω των μέτρων που λαμβάνονται για την καταπολέμησή της. Η τακτική που ακολουθείται ισοπεδώνει την πλειοψηφία του πληθυσμού, ενώ προστατεύει στο ακέραιο τους δανειστές της Χώρας, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται μεγάλες αγγλικές, γαλλικές, γερμανικές αλλά και ελληνικές Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες και επενδυτικά κεφάλαια. Κανένα ευρώ των γερμανών φορολογούμενων δε διατίθεται για τη σωτηρία των Ελλήνων, αλλά μονάχα για αυτή την τραπεζών, με αντάλλαγμα την εξαθλίωση των Ελλήνων. Κι η πολιτική που διακηρύττει την ανάγκη προστασίας των Τραπεζών και των μεγάλων εταιριών από τη χρεωκοπία ώστε να μην οδηγηθεί ο πληθυσμός στην αθλιότητα, είναι στη πραγματικότητα το αντίστροφο από αυτό που επικαλείται: είναι η εξαθλίωση των αδύναμων στρωμάτων για την προστασία των δανειστών. Η υποτιθέμενη απόπειρα σωτηρίας της Ευρώπης εκφυλίζεται στη με κάθε όρους προστασία των Τραπεζών, στην στέρηση από τη μία πλευρά και στη χυδαία συγκέντρωση πλούτου από την άλλη.

Μήπως όμως η τιμωρία αυτή των Ελλήνων, αν και σκληρή, είναι δίκαιη; Μήπως είναι η μοίρα που αντιστοιχεί στους αμαρτωλούς των δημοσιονομικών μεγεθών; Πριν όμως κάνουμε διαχωρισμούς ανάμεσα σε «αγνά» κι «αμαρτωλά έθνη» της Ευρωζώνης, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη πως η ύπαρξη πιο αδύναμων οικονομιών εντός της Ευρωζώνης ήταν προϋπόθεση, για να να ισχυροποιούνται οι οικονομίες ορισμένων άλλων κρατών, όπως της Γερμανίας. Το ότι η Γερμανία είναι πρωταθλήτρια στις εξαγωγές και κερδίζει από τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη οφείλεται και στο γεγονός ότι έχει ενιαίο νόμισμα με χώρες οικονομικά πιο ανίσχυρες, όπως η Ελλάδα, οι οποίες εισάγουν τα προϊόντα της. Τα αγνά έθνη είναι αγνά, ακριβώς επειδή υπάρχουν και τα αμαρτωλά. Επίσης, ακόμη κι αν όντως αμάρτησαν οι Έλληνες, η εξαθλίωσή τους ως τιμωρία είναι πολιτική ανεύθυνη κι επικίνδυνη. Μια οικονομία με χρέη δε σώζεται με μια πολιτική συσσώρευσης κι άλλων δανείων. Για το πόσο επικίνδυνη πολιτική πρόκειται, το αποδεικνύει ένα παράδειγμα από την ιστορία της ίδιας της Γερμανίας: μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και στο όνομα της «δίκαιης τιμωρίας» επιβλήθηκαν μεγάλες οικονομικές κυρώσεις στη Γερμανία, κυρώσεις που οδήγησαν στην εξαθλίωση της κοινωνίας και τελικά στην άνοδο του ναζισμού. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σημαντικό μέρος των χρεών της Γερμανίας και των πολεμικών αποζημίωσεων που έπρεπε, «δικαίως» πάλι, να καταβάλει, διαγράφηκαν, ακριβώς για να μην υπάρξει η ίδια πάλι εξέλιξη…

Στο πλάισιο αυτό, οι ευθύνες της Ε.Ε. και ειδικά της γερμανικής κυβέρνησης για τη πολιτική που εφαρμόζεται υποδειγματικά στην Ελλάδα είναι μεγάλες. Το
ευρωπαϊκό Κέντρο οδηγεί τη Περιφέρεια στην εξαθλίωση, μόνο για να τη χρησιμοποιήσει ως αερόσακο για προστασία από την κρίση που αφορά και τη δική του
οικονομία, και τις δικές του Τράπεζες. Παράλληλα χρησιμοποιεί την
ελληνική περίπτωση ως σκιάχτρο για να κάμψει τις αντιστάσεις των υπόλοιπων λαών και να υλοποιήσει το ίδιο σχέδιο λιτότητας και συγκέντρωσης του πλούτου σε λίγους στο εσωτερικό του. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου και η Καγκελάριος της Γερμανία, Angela Merkel, είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις πολιτικών που κλείνοντας μυστικές συμφωνίες, παραποιώντας τα στοιχεία και εκβιάζοντας τους λαούς τους, εφαρμόζουν μια σκληρή
νεοφιλελεύθερη πολιτική στην οποία οι πολίτες της Ευρώπης δεν έχουν κανένα ρόλο εκτός από αυτό του υποζυγίου. Χάρη στη στενή τους συνεργασία, το γερμανικό κεφάλαιο έχει τον πρώτο λόγο στη λεηλασία της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Αυτή ακριβώς η πολιτική λιτότητας και προστασίας των δανειστών είναι που υπονομεύει την αλληλεγγύη και την εμπιστοσύνη μεταξύ των λαών, και ραγίζει επικίνδυνα τη πίστη τους στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν ανάγκη από μία Ευρώπη όπου οι ίδιοι θα λαμβάνουν με δημοκρατικές διαδικασίες τις αποφάσεις, όπου θα στέκονται αλληλέγγυοι μεταξύ τους και θα εργάζονται σκληρά για την παραγωγή πλούτου, ο οποίος όμως θα μοιράζεται δίκαια και δεν θα συγκεντρώνεται στο Κέντρο και στα χέρια μιας μειοψηφίας ούτε θα καταληστεύεται από ένα ανεξέλεγκτο διεθνές κεφάλαιο. Η Ευρώπη είτε θα είναι κοινωνικά δίκαιη και δημοκρατική είτε τίποτα.

Κάλεσμα για διαδήλωση την Ημέρα της Γερμανικής Βιομηχανίας, οπότε και ο Παπανδρέου θα μιλήσει στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων της χώρας.

Τόπος: Έξω από το συνεδριακό κέντρο του Βερολίνου (bcc), Alexanderstraße 11
Πότε: Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011, από τις 8:30 μέχρι τις 12:30

Real Democracy Now! Berlin/GR

Advertisements

One response

  1. Pingback: berlin… « topakas

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s